Nacht Zonder Dak 2017

Gepost op October 13, 2017

Het idee achter de Nacht Zonder Dak is simpel: laat tieners voor één nacht ervaren hoe het is om dakloos op straat te moeten slapen door in een zelfgebouwd kartonnen huisje te slapen. De tieners die het aandurven laten zich sponsoren door kerk, familie en vrienden om zo geld in te zamelen voor jongeren uit bijvoorbeeld Bolivia die iedere dag op straat moeten doorbrengen. De impact die het bij de deelnemers maakt is altijd heel bijzonder.
 
Afgelopen 6 en 7 oktober hebben we met M25 Den Haag alweer de vijfde editie van de Nacht Zonder Dak in Den Haag georganiseerd. Vijf jaar geleden werkten M25 en buurthuis de Oase in Spoorwijk voor het eerst samen om de Nacht Zonder Dak tot een succes te maken en dat bleek een beproeft recept. Het speelveldje bij het buurthuis werd de perfecte uitvalsbasis. 
Spoorwijk is een mooie afspiegeling van veel wijken in Den Haag: oude arbeiderswoningen gecombineerd met nieuwe flats, kleurrijke en diverse wijkbewoners, het lokale groenteboertje op de hoek van de straat, een oudere man die een praatje met je komt maken over hoe de wijk vroeger was. Spoorwijk is rauw en grillig maar ook open en vriendelijk. Wijkbewoners kwamen 's nachts een praatje met ons maken en een groep Marokkaanse jongens kwamen ons een hart onder de riem steken, omdat het ‘hard ging regenen vannacht.’ Met die regen viel het uiteindelijk wel mee, de harde wind baarde ons meer zorgen.
 
Rond 19:00 begonnen we eerst met een presentatie over het project van Tear met enkele filmpjes over straatkinderen in Bolivia. "Hoe vaak ik die beelden ook bekijk, het maakt altijd diepe indruk op mij om te bedenken dat zoveel mensen een totaal ander leven leidden dan de meeste van ons hier in het rijke Westen." aldus Robin de Jong, M25 coördinator. De tieners waren zichtbaar onder de indruk en er kwam een goed gesprek op gang over dakloos zijn. Hilly Merx, voormalig medewerker voor het straatpastoraat, ging met de tieners in gesprek over haar ervaringen in het straatpastoraat. Eén van de tieners vertelde over een dakloze meneer die een aantal weken bij hen thuis had geslapen: "het is gewoon een mens net als jij en ik. Ja hij zag er slecht uit en had niet veel tanden meer, maar ik vond er niets vreemds aan eigenlijk."
 
Na de nodige moed te hebben verzameld begon na het gesprek het echte werk. Donkere wolken pakten zich samen boven Spoorwijk. Het was inmiddels al donker geworden en de wind joeg over het speelveldje. ‘Gaat het allemaal wel lukken om hier te overnachten’, dachten we nog. Het blijft toch spannend of de tieners het allemaal blijven zien zitten. Maar niemand heeft geklaagd en binnen twee uur tijd stond er een flink kartonnen huis. Ditmaal geen aparte krotjes maar één groot ‘Behouden Huys.’ Toen rond 03:00 s ’nachts de wind gevaarlijk over het zeilen dak heen joeg, voelde het ook wel een klein beetje of we op Nova Zembla waren. Koud dat het was!
Toen ons krottenhuis eenmaal stond hebben we nog een paar spelletjes in de wijk gedaan, zoals ‘Garbage.’ De opdracht is simpel: ga erop uit om iets bruikbaars of bijzonders uit vuilnisbakken te vissen (wel met handschoenen natuurlijk). Diegene die het meest bijzondere voorwerp weet te vinden krijgt een extra geldbedrag voor zijn sponsoring. Het winnende team had een oude bouwlamp gevonden, de tweede prijs ging naar een roze camping stoeltje. In de late avonduurtjes zijn we rond een kampvuurtje bij elkaar gekropen en hebben we gezelschapsspelletjes gedaan. Rond een uur of 02:00 hebben we een poging gedaan om te gaan slapen, maar daar kwam weinig van terecht. De stemming zat er wel goed in! De volgende ochtend snel alles afbouwen en opruimen, en dan lekker terug naar huis voor een goed ontbijt en een warme douche.
 
Die ochtend erna maakt altijd de meeste impact. Je hebt een nacht flink afgezien, je voelt je koud, nat en hongerig maar je weet ook dat je er van af bent en terug kan gaan naar een thuis waar je alle gemakken en voorzieningen voor lief neemt. Op zo’n moment sta je stil bij de mensen die dag in dag uit een leven op straat moeten leidden. Dat moet op een dag de wereld worden uitgeholpen, want het is een vreselijk zwaar bestaan. De Nacht Zonder Dak doen lost dat niet op, maar het helpt om ‘dit soort mensen te zien als mensen zoals jij en ik’, zoals één van de tieners zo treffend vertelde.
 
De Nacht Zonder Dak blijft een Nacht om nooit te vergeten.